logo biale
XII Mistrzostwa LSO w Piłce Nożnej Halowej!
Monsignore Guido Marini do ceremoniarzy Diecezji Tarnowskiej!
Co to znaczy być ministrantem?
Serdecznie zapraszamy Cię do podjęcia inicjatywy naszego duszpasterstwa!
Diakonia Modlitwy LSO

kurs PNH diakonia gazetka

kurs PNH

diakonia gazetka

kurs

PNH

diakonia

gazetka

wielkie antyfonyDziś 17 grudnia. Pierwsza część adwentu dobiegła końca. Od tego dnia czytania w liturgii nakierowane będą na przyjście na świat Zbawiciela w Betlejem. W liturgii rozpocznie się również okres, w którym śpiewane są tzw. Wielkie Antyfony (zwane także Antyfonami „O”, gdyż każda z nich zaczyna się tym wykrzyknikiem).

Wielkie Antyfony znajdziemy w Liturgii Godzin. Tam, w dniach od 17 do 23 grudnia, przypisane są na każdy dzień specjalne antyfony przed Magnificat. Ich treść zaczerpnięta jest z ksiąg Starego Testamentu. Zaczynają się od słów: O Sapientia (Mądrości), O Adonai (Panie), O radix (Korzeniu Jessego), O clavis (Kluczu Dawida), O oriens (Wschodzie), O rex (Królu) i O Emmanuel. Ciekawe jest to, że gdy przeczytamy pierwsze litery tych antyfon w kolejności, zaczynając od antyfony na 23 grudnia a kończąc na tej przepisanej na 17 grudnia, powstanie zawołanie „ero cras” – co w tłumaczeniu z łaciny oznacza – „jutro przybędę”.

Antyfony te znajdziemy również w Liturgii Mszy Świętej, w miejscu śpiewu przed Ewangelią, jednak w nieco skróconej formie. Tradycja przypisuje autorstwo antyfon św. Grzegorzowi Wielkiemu. Treść antyfon uświadamia nam, kim tak naprawdę jest Ten, na któego przyjście czekamy i jak był on zapowiadany przez proroków.


17 grudnia: „O Sapientia”

O Mądrości, która wyszłaś z ust Najwyższego, Ty obejmujesz wszechświat od końca do końca i wszystkim rządzisz z mocą i słodyczą, przyjdź i naucz nas dróg roztropności.

Antyfona ta złożona jest z cytatów z dwóch ksiąg: pierwszy, z Syr 24, 3 nakierowuje nas na to, że Chrystus jest Słowem zrodzonym przez Ojca – tak jak pisze Ewangelista Jan: „Verbum Caro factum est” – Słowo Ciałem się stało. Druga część zaczerpnięta jest z Mdr 8, 1, gdzie powiedziane jest, że Mądrość Boża ogarnia cały świat.


18 grudnia: „O Adonai”

O Adonai, Wodzu Izraela, Tyś w krzaku gorejącym objawił się Mojżeszowi i na Syjonie dałeś mu Prawo, przyjdź nas wyzwolić swym potężnym ramieniem.

Ta antyfona przypomina nam wyjście z Egiptu Izraelitów. W 3 rozdziale Księgi Wyjścia Pan objawia się Mojżeszowi w krzaku gorejącym, objawiając swoje Imię JHWH i zapowiadając wyprowadzenie Ludu wybranego z niewoli. Izraelici wołając do Boga nie używali słowa JHWH, ponieważ się bali, zamiast tego mówili do Niego: Adonai. Prawo – to tablice przykazań które otrzymał Mojżesz. „Potężne ramię” pojawia się wiele razy w Starym Testamencie. To właśnie ono – Jezus – ma wyzwolić nas z grzechu.


19 grudnia: „O Radix Iesse”

O Korzeniu Jessego, który się wznosisz jako znak dla narodów, przed Tobą zamilkną królowie, a ludy będą się modlić do Ciebie, przyjdź nas wyzwolić już dłużej nie zwlekaj.

W trzeciej Wielkiej Antyfonie, pojawia się odniesienie do Księgi proroka Izajasza. Chrystus to potomek Jessego, który wyrósł jako odrośl z jego korzenia.


20 grudnia: „O Clavis David”

O Kluczu Dawida i Berło domu Izraela, Ty który otwierasz a nikt zamknąć nie zdoła, zamykasz a nikt nie otworzy, przyjdź i wyprowadź z więzienia człowieka pogrążonego w cieniu śmierci.

W tej antyfonie znów widać wyraźne nawiązanie do Księgi Izajasza. Chrystus – Klucz Dawida – ma zupełną władzę nad śmiercią i Otchłanią.


21 grudnia: „O Oriens”

O Wschodzie, Blasku światłości wieczystej i Słońce sprawiedliwości, przyjdź i oświeć żyjących w mroku i cieniu śmierci.

Piąta antyfona oparta jest na Ps 107 i pieśni Zachariasza. Jezus Chrystus to „Światło na oświecenie pogan”.


22 grudnia: „O Rex genitum”:

O Królu narodów przez nie upragniony, kamieniu węgielny Kościoła, przyjdź zbaw człowieka, którego utworzyłeś z prochu ziemi.

Człowiek „utworzony z prochu ziemi” odnosi się do Księgi Rodzaju, ale również do Księgi Izajasza 67, 7. Zachariasz (14, 9) zapowiada Króla narodów, jednego i jedynego pana całej ziemi. Chrystus to kamień węgielny Kościoła – na nim jest on zbudowany. To nawiązanie do Psalmu 118.


23 grudnia: „O Emmanuel”:

O Emmanuelu, nasz Królu i Prawodawco, oczekiwany zbawicielu narodów, przyjdź, aby nas wybawić nasz Panie i Boże.

Ostatnia z antyfon zaczyna się imieniem Mesjasza, zapowiadanym przez Izajasza (7, 14). Izajasz prorokuje również w rozdziale 33, że „Pan naszym prawodawcą, Pan naszym Królem, on nas zbawi”. W Apokalipsie Chrystus nazwany jest Panem i naszym Bogiem (4, 11).


Warto pochylić się w tych dniach nad znaczeniem powyższych antyfon. Może to dobra okazja, by sięgnąć po księgę Pisma Świętego i poszukać ich źródeł? Niech to poszukiawnie pomoże nam dobrze przygotować się do świąt Bożego Narodzenia, abyśmy mogli odnaleźć prawdziwego Boga, zapowiadanego przez proroków, zrodzonego z Maryi w Betlejem.

Źródła: sanctus.pl, brewiarz.pl, koszalin.oaza.pl

stat4u