Z życia Kościoła

Antoni Julian Nowowiejski to jeden z największych polskich liturgistów. Znany z dzieła Wykład liturgii Kościoła katolickiego. Urodził się 11 lutego 1858 roku w Lubieni, w województwie świętokrzyskim. Przyszło mu zatem żyć na terenach zaboru rosyjskiego. Rodzice wychowali go na człowieka religijnego, dobrego oraz patriotę i niezłomnego szerzyciela wiary katolickiej. Dziś, 12 czerwca obchodzimy jego wspomnienie. Antoni Julian Nowowiejski

W wieku 15 lat przeprowadził się z rodzicami do Płocka, gdzie wstąpił do seminarium. Naukę kontynuował w Akademii Duchownej w Petersburgu. Święcenia kapłańskie przyjął 10 lipca 1881 r. Jedną z pasji Antoniego była nauka. Jego zamiłowanie do pracy naukowej poskutkowało tym, że został wykładowcą w płockim seminarium. Wykładał tam liturgikę, teologię moralną i łacinę. Później otrzymał goność rektora. Pełnił również funkcję wikariusza generalnego diecezji oraz został uhnorowany godnością kanonika płockiego.

12 czerwca 1908 r. został mianowany biskupem diecezjalnym płockim. Sakrę biskupią otrzymał 6 grudnia tego samego roku, zaś rok później odbył ingres do katedry w Płocku. Okazał się pieczołowitym zarządcą diecezji. 

Rozwinął działalność Akcji Katolickiej, rozbudował płockie seminarium, a także utworzył Niższe Seminarium Duchowne oraz Muzem Diecezjalne. Dużo działał na rzecz uświęcenia społoczeństwa i młodego pokolenia, inwestował chociażby w zakład Anioła Stróża dla dziewcząt. Podczas I wojny światowej założył Unię Misyjną Duchowieństwa, mając na celu troskę o dobro duchowe ludzi dotkniętych nieszczęściami wojennymi.

Jako zwierzchnik diecezji dokonał reformy administracyjnej oraz przykładał dużą wagę do rozwoju szkolnictwa katolickiego. Zwołał także dwa synody - jeden w 1927 r., a drugi w 1938 r. Pasjonował się również historią. Pogłębiał historię Płocka, co zaowocowało wydaniem monografii miasta. W pięćdziesiątą rocznicę kapłaństwa w 1931 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski przez prezydenta Mościckiego. Uniwesytet Warszawski wyróżnił zaś biskupa tytułem doktora honoris causa. Papież Pius XI uhnorował kapłana godnością arcybiskupa ad personam ze stolicą tytularną w Silyum. 

Po inwazji hitlerowców na Polskę w 1939 r. bp Antoni nie chciał się ukrywać, ani nigdzie uciekać. Pozostał wiernie w swojej diecezji, by być z nią nawet w tak trudnych czasach. W 1940 r. został pojmany i internowany w Słupnie. Był więziony w piwnicy budynku ratusza płockiego, a następnie wywieziony do obozu koncetracyjnego w Działdowie. Mimo swojej pozycji i sędziwego wieku był torturowany, poddawany przemocy fizycznej i psychicznej oraz bity i przesłuchiwany w poniżający sposób. Jak wspominają współwięźniowie biskupa, okupanci urządzili sobie zabawę, w trakcie której zawlekli Antoniego na zabłocony plac, gdzie gonili go tam i z powrotem w celu ośmieszenia. Gdy upadł zerwali mu krzyż, wrzucili do błota i kazali podeptać go biskupowi. Antoni nie zamierzał słuchać rozkazów strażników, zrobił coś, na co potrzeba było ogromnej odwagi - pochylił się i ze czcią ucałował krzyż, na którym wisiał Jezus Chrystus. 

Bł. Antoni Julian Nowowiejski został zamrodowany prawdopodobnie 28 maja 1941 roku. Nie znamy miejsca jego pochówku, ale przypuszcza się, że jest to las w Malinowie. 

13 czerwca 1999 r. papież Jan Paweł II ogłosił go błogosławionym i dołączył do grupy 108 błogosławionych męczenników. 

 

Źródła: pch24.pl; wikipedia.pl

MG

trojca sw

"Tajemnica Trójcy Świętej stanowi centrum tajemnicy wiary i życia chrześcijańskiego. Tylko sam Bóg, objawiając się, może nam pozwolić poznać się jako Ojciec, Syn i Duch Święty."

Katechizm Kościoła Katolickiego (KKK 261)

Obchodzimy dziś, tydzień po Zesłaniu Ducha Świętego, Uroczystość Najświętszej Trójcy. To dzień, w którym chwałę w szczególny sposób obchodzi jeden Bóg, lecz w trzech Osobach Boskich.

Prawda o tajemnicy Trójcy Świętej jest dogmatem naszej wiary. Jest o tyle istotna, że przedstawia Pana Boga, jakim jest sam w sobie. Bóg jest jeden w swojej naturze, ale w trzech osobach, z tym, że każda z Osób jest inna, jedna nie może być drugą. Mają natomiast jedną naturę Bożą, wszystkie przymioty i działania Boże. Różnica między Osobami polega na pochodzeniu: Bóg Ojciec nie pochodzi od nikogo, Syn Bożu pochodzi od Ojca, a Duch Święty pochodzi od miłości Ojca i Syna.

Obchód ku czci Trójcy Świętej jaki znamy z czasów dzisiejszych pochodzi z roku 1334, kiedy to papież Jan XXI ustanowił Uroczystość Trójcy Przenajświętszej dla całego Kościoła.

Dla pogłębienia wśród wiernych nabożeństwa do Najświętszej Trójcy Kościół w swoich modlitwach liturgicznych dodaje: "Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu". Modlitwę tę miał już wprowadzić Sobór Nicejski I w roku 325, a Synod w Narbon w 589 nakazał kapłanom każdy psalm w Liturgii Godzin kończyć właśnie tą modlitwą, co trwa po nasze czasy.
Szczególnym czcicielem Trójcy Świętej był św. Patryk, apostoł Irlandii. Tajemnicę Trójcy miał tłumaczyć obrazem trójlistnej koniczyny.

W dniu dzisiejszym usłyszymy śpiew (lub recytację) pięknego hymnu pochwalnego z przed 1300 lat. Chodzi o prefację o Przenajświętszej Trójcy. O bycie autorem tej prefacji podejrzewa się św. Leona Wielkiego, a sam tekst pojawił się po raz pierwszy w Sakramentarzu gelazjańskim ok. 628/715 roku. Uroczystość Trójcy Świętej to jedyny dzień, w którym można usłyszeć tą prefację w posoborowej liturgii. W Mszy Świętej według Mszału z roku 1962, jest to zaś prefacja obowiązująca we wszystkie niedziele, z wyjątkiem tych, w które przypada inna prefacja świąteczna lub okresowa.

Najświętszej Trójcy wieczną cześć,
Pragniemy z serc gorących nieść,
Strzec wiary ślubujemy,
W niej żyć, umierać chcemy.

źródła: liturgia.pl, brewiarz.pl

ACh

Trzydzieści lat temu, w 1987 r. odbyła się III Pielgrzymka Jana Pawła II do Ojczyzny. Podczas tego wydarzenia święty papież gościł również w Tarnowie. Papież przybył do naszej diecezji 9 czerwca 1987 roku. Spędził tutaj dwa dni. 

Podczas wizyty, z okna tarnowskiej kurii Jan Paweł II wypowiedział do zgromadzonych w miejscu przebywania papieża następujące słowa:

"Bardzo się cieszę, że jestem w Tarnowie i stoję tu, w tym oknie. W ogóle bardzo się cieszę, że jestem w Tarnowie. Nie macie pojęcia, jak ja zawsze lubiłem jeździć do Tarnowa, do księdza biskupa Ablewicza, i myślałem sobie, czy też ja jeszcze kiedyś pojadę do Tarnowa? I oto jestem. Pan Bóg łaskaw, Matka Boska z Tuchowa i z Limanowej łaskawa. Ksiądz Biskup łaskaw i Wy też. Przyjechałem z Rzymu, żeby Wam tutaj życzyć dobrej nocy”.

W Tarnowie z okazji 30. rocznicy wizyty św. Jana Pawła II odbędą się uroczystości upamiętniające pobyt świętego na ziemiach tarnowskich. 

Możemy również wrócić do tamtego wydarzenia, oglądają poniższy film. Przeżyjmy to jeszcze raz:

 

 

Źródło: radiokrakow.pl

MG

"Kiedy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, znajdowali się wszyscy razem na tym samym miejscu. Nagle spadł z nieba szum, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i napełnił cały dom, w którym przebywali. Ukazały się im też języki jakby z ognia, które się rozdzieliły, i na każdym z nich spoczął jeden. I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić obcymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić." Dz, 2, 1-4

zeslanie ducha swObchodzimy dziś w Kościele pamiątkę wydarzenia, opisanego w Dziejach Apostolskich. To właśnie wtedy Jezus Chrystus, jak zapowiedział przed Swym Wniebowstąpieniem, zesłał Swym uczniom zgormadzonym w Wieczerniku Ducha Pocieszyciela, który dał im moc, aby szli na cały świat i nauczali wszystkie narody.

Dzisiejsze święto ma grecką nazwę Pięćdziesiątnicy (Pentikosti), ponieważ jest to 50. dzień po Wielkanocy. Uroczystość Zesłania Ducha Świętego jest zakończeniem i ukoronowaniem Wielkanocnych Uroczystości i okresu Wielkanocnego. Po ostatniej niedzielnej mszy, świeca paschalna symbolizująca Chrystusa Zmartwychwstałego, zostanie przeniesiona w pobliże chrzcielnicy, gdzie będzie znajdować się przez pozostałe dni roku liturgicznego. Również figurę Zmartwychwstałego oraz czerwoną stułę, którą przez ostatnie pięćdziesiąt dni był przyozdobiony krzyż z wizerunkiem Chrystusa, ujrzymy dziś po raz ostatni.

W Niedzielę Zesłania Ducha Świętego, nazywaną potocznie Zielonymi Świątkami, Kościół obchodzi swe narodziny - dziś przeżywa pamiątkę po wielkim zdarzeniu, jakim było przyjście Ducha Świętego na świat. Dziś zaczęło się to, co codziennie przeżywamy, mianowicie dalszy rozwój królestwa Chrystusowego na Ziemi i w naszych duszach.

Msza Święta w tym dniu jest bardzo treściwa i zawiera dogmatyczne prawdy, odnoszące się głównie do Ducha Świętego. Przed uroczystym Alleluja usłyszymy pochodzącą z XI/XII wieku sekwencję Veni Sancte Spiritus - Przybądź Duchu Święty.

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego to jedno z najdawniejszych świąt Kościoła, obchodzone już w czasach Apostołów. Ten dzień posiadał wtedy praktycznie tą samą rangę, co uroczystości Paschy. Do roku 1970 było to święto z Oktawą, która później została usunięta z kalendarza liturgicznego.

W dniu dzisiejszym, można zyskać odpust zupełny za uczestnictwo w śpiewie lub recytacji hymnu Veni Creator (O Stworzycielu Duchu, przyjdź), które nastąpi w kościele lub w kaplicy.

źródła: brewiarz.pl, Biblia Tysiąclecia, Kalendarz liturgiczny diecezji tarnowskiej

ACh

Czerwiec jest w Kościele miesiącem kultu Najświętszego Serca Pana Jezua. W tym miesiącu po Mszach św. odprawiane są nabożeństwa czerwcowe, w których skład wchodzi adoracja Najświętszego Sakramentu i śpiew lub recytacja litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa.Serce Jezusa

Kult Serca Jezusowego ma swoje korzenie już w średniowieczu, gdzie z początku miał charakter prywatny, a z czasem ogarnął większość społeczeństwa. Do szerzenia kultu Serca Jezusowego przyczyniło się kilku średniowiecznych świętych, wśród których znaleźli się na przykład: śś. Mechtylda i Gertruda - siostry, które cieszyły się przywilejem objawień Chrystusa, podczas których Jezus ukazywał im swoje Serca i łączył oba te serca w jedno, na znak przymierza. 

Osobą, która wyszła z inicjatywą, by miesiąc czerwiec był poświęcony Sercu Pana Jezusa była Aniela de Sainte-Croix - wychowanka jednego z paryskich klasztorów. Pewnego dnia po przyjęciu Komunii św., dziewczynka pomyślała, że skoro maj jest miesiącem poświęconym Matce Bożej, to czerwiec powinien być miesiącem szczególnej czci ku Sercu Jezusowemu. Swoim pomysłem podzieliła się z koleżankami oraz wychowawcą. Na ideę dziewczynki pozytywnie zareagowała też przełożona klasztoru oraz biskup paryski. 

Czerwiec jako miesiąc kultu Serca Jezusowego wiąże się też z wydarzeniem, jakie miało miejsce 10 czerwca 1675 roku. Wtedy to klęczącej przed tabernakulum Małgorzacie Marii Alacoque ukazał się Jezus Chrystus i odsłonił jej swoje Serce. Skierował wtedy do świętej te słowa:

 

 

"Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca służbie mojej szczególnie poświęcone. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadzą Mu cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia"

Stolica Apostolska dopiero po dokładnych badaniach zezwoliła na obchodzenie święta i na kultywowanie czci Najświętszego Serca Pana Jezusa, w takiej formie, w jakiej znamy to dziś. Prawie 100 lat po objawieniach, w 1795 r., papież Klemens XIII jako pierwszy zatwierdził nabożeństwo do Serca Pana Jezusa oraz święto dla niektórych diecezji i zakonów. Papież Pius IX w 1856 r. poszerzył święto i nabożeństwo na cały Kościół. Leon XIII, 31 grudnia 1899 r. oddał Sercu Jezusowemu cały Kościół i rodzaj ludzki. Akt ten ponowił sto lat później, 7 czerwca 1999 r. w Toruniu papież Jan Paweł II.

Nabożeństwo do Serca Pana Jezua ma wymiar wynagradzający. Z prośby samego Chrystusa staramy się poprzez tę modlitwę wynagrodzić zło wyrządzone Sercu Chrystusa przez nas samych. Kult Najświętszego Serca Pana Jezusa ma też na celu ukazanie, że w każdej potrzebie możemy udać się do Serca Jezusowego, gdzie znajdziemy łaski nam potrzebne. Sam Pan Jezus obiecał czcicielom swojego Serca łaski potrzebne w każdym stanie, pokój w rodzinach i pocieszenie w strapieniu. Czcicieli Serca Jezusowego spotka też opieka Chrystusa w godzinę ich śmierci oraz doskonałość duszy. 

Litanie odmawiane w trakcie nabożeństwa zostało ułożone przez s. Joannę Magdalenę Joly - francuską wizytkę. Zawiera ono 33 wezwania, które są umpaiętnieniem każdego roku życia Chrystusa na ziemi. Litanię tę zwtwierdził do publicznego odmawiania papież Leon XIII 2 kwietnia 1889 r. Dołączył on też akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświęszemu Sercu Jezusowemu. Papież Pius IX dodał również akt wynagrodzenia Sercu Jezusowemu, który odmawiany jest co roku w uroczystość Serca Jezusowego.

 

Źródła: brewiarz.pl

MG

 

W ubiegłą sobotę (tj. 27 maja) w katedrze tarnowskiej odbyły się święcenia kapłańskie. Biskup Andrzej Jeż udzielił święceń prezbiteratu 24 diakonom, w tym jednemu z Kongregacji Oratorium św. Filipa Neri. Dla neoprezbiterów było to bez wąpienia niezwykle ważne wydarzenie, do którego przygotowywali się przez 6 lat studiów. W ostatnich miesiącach diakoni odbywali rekolekcje oraz przebywali w domu formacyjnym w Błoniu koło Tarnowa. Wraz z przyjęciem sakramentu kapłaństwa ich formacja seminaryjna dobiegła końca. Od teraz ich zadaniem jest służba Chrystusowi, poprzez posługę w Jego świętym Kościele.

Link do zdjęć z wydarzenia:
http://www.wsd.tarnow.pl/kronika-fotograficzna/category/634-swiecenia-kaplanskie-27-05-2017

AO
źródło:wsd.tarnow.pl 

2017.05.27-02

W dniach 8-9 czerwca 2017 na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II odbędzie się sympozjum pt. „Liturgia i nowa ewangelizacja”. Jego organizatorami są Instytut Liturgiki i Homiletyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Zespół Konferencji Episkopatu Polski ds. Nowej Ewangelizacji oraz Instytut dla Życia Kościoła i Wydział Teologii Uniwersytetu Notre Dame w USA.

Głównym celem sympozjum jest spotkanie środowisk liturgistów oraz osób zaangażowanych w dzieło nowej ewangelizacji, aby dokonać namysłu nad ewangelizacyjnym wymiarem liturgii i liturgicznym wymiarem nowej ewangelizacji. Ma on doprowadzić do sformułowania praktycznych wskazówek co do kształtu i ducha celebracji liturgicznych w przestrzeniach nowej ewangelizacji. Główną metodą sympozjum będzie dyskusja nad szczegółowymi zagadnieniami poprzedzona wzajemnym wysłuchaniem prezentowanych stanowisk.

Wśród prelegentów głos zabiorą m.in.: bp Grzegorz Ryś (Przewodniczący Zespołu KEP ds. Nowej Ewangelizacji), ks. Krzysztof Marcjanowcz (Sekretarz Papieskiej Rady ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji), Timothy P. O’Malley (Dyrektor Centrum Liturgiki Uniwersytetu Notre Dame w USA), Dawid W. Fagerberg (Pracownik Centrum Liturgiki Uniwersytetu Notre Dame w USA), ks. Krzysztof Porosło (pomysłodawca rekolekcji liturgicznych „Mysterium fascinans” oraz redaktor portalu „baptysterium.pl”) oraz ks. Bogusław Migut (Dyrektor Instytutu Liturgiki i Homiletyki KUL).

plakat

Obchodzimy dzisiaj wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Wspomożycielki Wiernych. Pierwszym, który w historii Kościoła użył słowa „Wspomożycielka” był św. Efraim, diakon i największy poeta syryjski, a także Doktor Kościoła. To on napisał, że

Maryja jest orędowniczką i wspomożycielką dla grzeszników i nieszczęśliwych.

wspomozycielka wiernychźródło: s.lsodt.pl/wspomozycielkaMiejscem najwyżej rozwiniętego kiedyś kultu Wspomożycielki była Bawaria. Pierwszy kościół pod tym wezwaniem stanął w Pasawie w 1624r. W miesiącu maju warto też wspomnieć,, że wezwanie „Wspomożenie wiernych” obecne jest w Litanii Loretańskiej. Zostało ono dodane w 1571r. przez Papieża Piusa V, na pamiątkę zwycięstwa oręża chrześcijańskiego nad flotą turecką. 

Z tym tytułem Matki Bożej związane jest także zwycięstwo polskiego króla – Jana III Sobieskiego. W podzięce za rozgromienie armii tureckiej pod Wiedniem w 1683r. Papież bł. Innocenty XI zatwierdził w Monachium, przy kościele św. Piotra, bractwo MB Wspomożycielki Wiernych, które szybko zostało podniesione do rangi arcybiskupstwa.

Oficjalnie do liturgii Kościoła tytuł Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych wszedł dopiero w 1816r., po ustanowieniu święta Matki Bożej pod tym wezwaniem przez Papieża Piusa VII, jako podziękowanie, że właśnie tego dnia mógł powrócić z niewoli Napoleona na stolicę rzymską. 

W dzisiejszym dniu wypada także Dzień Modlitw za Kościół w Chinach. W tym kraju obchodzone jest dzisiaj liturgiczne święto Matki Bożej z Shenshan - narodowego sanktuarium maryjnego. 

Światowy Dzień Modlitw za Kościół w Chinach ustanowił Benedykt XVI w liście „do biskupów, kapłanów, osób konsekrowanych, do wiernych Kościoła katolickiego w Chińskiej Republice Ludowej” z 27 maja 2007 roku. Papież wyraził w nim m.in. uznanie i wdzięczność za mężne trwanie w wierze, mimo wielu trudności i podziałów stwarzanych w większości przez władze. 

źródło: episkopat.pl, brewiarz.pl

JU

Obchodzimy dzisiaj Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Od wieków była ona w Kościele wiązana z tajemnicą Zesłania Ducha Świętego. Jest to czterdziesty dzień po Zmartwychwstaniu, kiedy to Chrystus udając się do Ojca, dał Apostołom czas przygotowania na przyjęcie Pocieszyciela, którego im obiecał. Dni następujące po Wniebowstąpieniu są więc czasem oczekiwania Pięćdziesiątnicy. Zgodnie z Ceremoniałem liturgicznej posługi biskupów dostosowanym do diecezji polskich, pozostawia się w prezbiterium paschał, figurę Chrystusa Zmartwychwstałego oraz czerwoną stułę na krzyżu, które pozostają tam aż do Zesłania Ducha Świętego.


Wniebowstąpienie Jezusa zostało opisane przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich. „Po tych słowach uniósł się w ich obecności w górę i obłok zabrał Go im sprzed oczu” (Dz 1, 9). Obłok był dla Izraelitów symbolem szczególnej obecności Boga. W tej właśnie postaci Pan prowadził ich do ziemi obiecanej oraz ukazał się na Górze Synaj. Jak wiemy z dalszego opisu, wydarzenie to miało miejsce na Górze Oliwnej. Również góry mają w tradycji żydowskiej duże znaczenie. Były obrazem mocy, w której spotyka się niebo z ziemią, świat widzialny z niewidzialnym. Ich niedostępność była znakiem tajemniczości. Jezus, którego męka rozpoczęła się na Górze Oliwnej, w tym samym miejscu rozpoczyna swoją chwałę. Odnosi zwycięstwo, hańbę i cierpienie przemienia w radość i uwielbienie. Ewangelie również odnoszą się do tego wydarzenia, jednak ich opisy są krótkie i niewiele z nich się dowiadujemy.

Wniebowstąpienie jest królewską intronizacją Chrystusa. Jest obietnicą powtórnego przyjścia na końcu czasów. Św. Leon I Wielki mówił: „Po błogosławionym zmartwychwstaniu Pana naszego Jezusa Chrystusa, którego wskrzesiła moc Boża dnia trzeciego jako świątynię rozwaloną, dzisiaj najmilsi, upływa dzień czterdziesty, przeznaczony najświętszym wyrokiem dla naszego pouczenia, aby widokiem zmartwychwstałego ciała umocniła się wiara nasza”.

W Polsce uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego obchodzona jest w VII Niedzielę Wielkanocną, zgodnie z dekretem watykańskiej Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

AO

źródło: niedziela.pl, brewiarz.pl; obraz Jana Matejki "Wniebowstąpienie" - Wikipedia

Dwa dni temu, 21 maja 2017 r. Papież Franciszek ogłosił listę nominatów, którzy 28 czerwca br. podczas uroczystego konsystorza przyjmą godność kardynalską. Będzie to już czwarty konsystorz ogłoszony podczas pontyfikatu Papieża Franciszka.

Nominację kardynalskie otrzymali:

– bp Gregorio Rosa Chávez, biskup pomocniczy San Salvador w Salwadorze;

– abp Jean Zerbo, metropolita Bamako w Mali;

– bp Anders Arborelius, ordynariusz Sztokholmu w Szwecji;

– abp Juan José Omella Omella, arcybiskup Barcelony w Hiszpanii;

– bp Louis-Marie Ling Mangkhanekhoun, wikariusz apostolski rzymskokatolickiej diecezji Paksé w Laosie.

Co ciekawe, abp Andres Arborelius jest pierwszym biskupem katolcikim narodowości szwedzkiej od czasów Reformacji, a co za tym idzie będzie także pierwszym purpuratem pochodzącym ze Skandynawii. 

Podczas uroczystości konsystorza nowi kardynałowie otrzymają z rąk Papieża pierścień oznaczający związek ze Stolicą Apostolską oraz czerwony biret, który z kolei jest symbolem oddania się na służbę Kościoła powszechnego aż do przelania krwi - z łac. usque ad sanguinis effusionem.

źródło: pl.radiovaticana.va

JU

Duszpasterstwo
Liturgicznej Służby Ołtarza
Diecezji Tarnowskiej
Bank Pekao SA w Tarnowie:
13 1240 1910 1111 0010 2349 9732